مَقامَهم عندَه . « 1 » « أسفار أربعهء » ملّاصدرا از مفاخر جهان اسلام است . او كه يك عمرى كوشيد تا بين مشاهدات قلبيّهء ملكوتيّه و براهين فلسفيّه و روايات شرعيّه وفق دهد ، و بدين مهمّ نائل آمد . حقّاً خود او و كتابهاى او از مفاخر است ؛ و دريغ كردن از مطالعه و ممارست بر آن آثار ، موجب حسرت و ندامت . البتّه هيچ جاى شبهه نيست كه طلّاب علوم دينيّه بايد در حكمت متعاليه نيز مجتهد باشند ، و بدون دليل مطلبى را نپذيرند ، و براهين ملّا صدرا را تقليداً قبول نكنند ، بلكه در نفى و إثبات و ردّ و إيراد آن با استقلال فكرى خود قدم در اين مضمار نهند ، زيرا كه نتيجه تابع أخسّ مقدّمتين است ؛ و تا وقتى كه مسائل فلسفى را برهاناً اثبات نكنند ، نپذيرند ؛ زيرا كه اين امر ارزش فلسفه را ساقط مىكند .

--> ( 1 ) - حضرت علّامه آية الله مؤلّف قدّس سرّه در كتاب « نگرشى بر مقالهء بسط و قبض تئوريك شريعت » ص 48 ، اينچنين آورده‌اند : « حقير رساله‌اى در اهتمام و لزوم خواندن علم حكمت و عرفان بطور مختصر نگاشته‌ام ، ونام جمع كثيرى از جهابذهء علماء و أساطين فقاهت تشيّع را از صدر اسلام تا كنون كه به علم فلسفه و عرفان اهتمام أكيد داشته‌اند ، و خودشان با حائز بودن مقام فقه وحديث ، از مدرّسين عاليمرتبهء اين علوم محسوب مىشده‌اند ، ضبط و ثبت نموده‌ام كه هنوز به طبع نرسيده است . » بدين منظور رسالهء مذكور ، از « جنگ خطّى شمارهء 7 » استخراج و به كتاب حاضر ضميمه گرديد - م .